NOVI GLAS

Lavrentije Berija – Prvi Staljinov dželat

Sovjetski lider Nikita Hruščov smijenio je 10. jula 1953. godine zloglasnog Staljinovog ministra policije Lavrentija Beriju, koji je po vođinom nalogu godinama likvidirao političare, vojnike i građane, koji nisu bili po volji režimu.

Berija je iste godine, 23. decembra, strijeljan pod optužbom da je “kovao zavjeru da preuzme vlast u SSSR-u”, što predstavlja ciničan epilog života čovjeka koji je, po Staljinom nahođenju, sa svojom službom montirao milione takvih procesa protiv drugih ljudi.

Jedan od najvećčih zločinaca dugogodišnjeg Staljinovog režima bio je, prema tvrdnjama saradnika, vrlo inteligentan, sposoban i neumoran administrator “dalekosežne vizije”, ali i pragmatičan.

Neki istoričari navode da je upravo Berija, nakon Staljinove smrti, predlagao odbacivanje marksizma i uvođenje programa sličnog onom za koji će se mnogo kasnije zalagati Mihail Gorbačov?!

Berija je rođen u Gruziji kao nezakonito dijete abhazijskog plemića. Za vrijeme građanskog rata u Rusiji bio je dvostruki agent – radio je i za boljševike i za njihove protivnike.Staljina je upoznao 1926. godine i prema njemu se od početka ponašao kao prema kralju.

Staljin ga je odmah postavio za prvog sekretara Gruzije, a zatim i cijelog Kavkaza.

Laskajući Staljinu, Berija je napisao knjigu o istoriji komunizma na Kavkazu u kojoj je preuveličao Staljinovu ulogu prije revolucije.

Berija nije volio da ima žive protivnike – objašnjavali su Berijini saradnici. ali je obožavao da lično muči ljude, a omiljena razonoda Berije i Staljina bila je smišljanje zanimljivih načina likvidacije neprijatelja.

U “velikim čistkama” organizovao je fizičke likvidacije boljševičkih prvaka, a od 1938. godine rukovodio je aparatom na čelu sistema logora u koje su bili zatočeni milioni ljudi.

Berija je seksualno iskorištavao djevojke i mlade žene, koje je lično i uz pomoć saradnika “lovio” krstareći automobilom po Moskvi. Potom bi neke silovane žene likvidirao, a druge bi puštao kući i slao im bukete ruža.

Poslije Hitlerovog napada na Sovjetski Savez 1941. godine Berija je postao još moćniji. Imenovan je za generalnog komesara bezbjednosti i maršala.

Kako su, prema Staljinovom naređenju, hiljade oficira završili u Gulagu u namještenim procesima, u prvim danima napada nacista na SSSR Crvena armija bila je desetkovana i bez kvalitetnog oficirskog kadra.

Berija je sa Staljinom išao i na Jaltu 1945. godine. Svjedoci navode da je američki predsjednik Teodor Ruzvelt za večerom pitao Staljina ko je to s njim, a Staljin mu je odgovorio: “To je Berija, moj Himler”.

Pošto je Staljin bio paranoik koji se stalno bojao za svoju vlast, 1946. godine udaljio je Beriju iz Ministarstva unutrašnjih poslova i na njegovo mjesto postavio novog satrapa – Abakumova.

Berija je i pored toga imao veliki uticaj u procesu koji je omogućio sovjetima da dobiju atomsku bombu.

Pred kraj života Staljin je zamrzio Beriju. Umro je četiri dana nakon što mu je pozlilo u noći nakon večere sa Berijem i drugim sovjetskim vođama.

U političkim memoarima sovjetskog ministra spoljnih poslova Vjačeslava Molotova, objavljenim 1993. godine, piše da se Berija hvalio da je upravo on otrovao Staljina.

Nikita Hruščov je smijenio Beriju,a onda sazvao sastanak rukovodstva zemlje i optužio ga da radi za britansku obavještajnu službu.

Jedan od članova sovjetskog rukovodstva pritisnuo je dugme na svom stolu i dao unaprijed pripremljeni signal maršalu Georgiju Žukovu i grupi naoružanih vojnika u obližnjoj sobi. Oni su odmah upali i uhvatili Beriju.

Beriji je sudio specijalni sud. Kada je donesena smrtna presuda, prema kasnijim tvrdnjama svjedoka, na koljenima je molio za milost i pisao srceparajuća pisma saborcima, ali su on i njegovi potčinjeni ipak likvidirani.

NJegov krvnik, jedan sovjetski general, gurnuo mu je krpu u usta i pucao u čelo u prostorijama zloglasnog moskovskog zatvora Lubjanka.

 

(srna)

Bijeljina

Dokumentarni film : “First cities in history”

POSTANIMO PRIJATELJI

error: Content is protected !!